MAAK JE KLAAR VOOR DE TOEKOMST: KRACHTIG - GEZOND - GERUST

donderdag 26 november 2015

MoM (16): Tip 8. Verzorg jezelf en laat anderen hetzelfde doen.

Tip 8: Verzorg jezelf. En laat anderen hetzelfde doen.

De vorige keer ging het over je besluit om gewoon een goeie dag te hebben. Zo'n besluit klinkt heel simpel. Maar hoe vaker je het doet, hoe meer gevolgen het heeft. 


Hoe meer ruimte je maakt voor de dingen waar je JA tegen zegt, des te meer ruimte je letterlijk in zult nemen. Als je jezelf al wat langer verwaarloosd hebt wordt het je vaak enorm gegund. De mensen om je heen zijn eigenlijk wel een beetje opgelucht. Want geef toe: je bent een veel leuker mens als je plezier maakt en ontspant. Plotseling ben je niet alleen voor jezelf bezig maar ook je vrienden en familie mogen meegenieten van je besluit.

Maar dan komt er een moment waarop je merkt wat ruimte innemen en écht voor je eigen deugd gaan werkelijk betekent: het moment dat je NEE moet zeggen. 

Voor veel mensen is dat een grote oefening. We stellen niemand graag teleur. 
Nee zeggen is asociaals en dat willen we niet. 
In het begin valt het nog wel mee. 
Je zegt een keer nee tegen iemand en “Mensen! Wat lucht dat op!”
Maar al snel kom je op moeilijker terrein en besluit je om dan maar een keertje over te slaan. Want wat zal je moeder zeggen als je deze Kerst niet aanschuift? Of je vriendin als ze hoort wat de werkelijke reden van je afwezigheid is?
Hoe vaak ben jij al eens in zo'n situatie geweest?
Hoe vaak heb jij besloten om dan maar wat minder ruimte in te nemen?

Je zou toch meer ruimte maken voor jezelf? Maar ondertussen ben je die ruimte al weer aan het verdelen onder wat anderen van je verlangen. Of liever gezegd: wat jij dénkt dat anderen van je verlangen. Want mensen zijn niet duidelijk in wat zij verlangen. 

Liever stilzwijgend te verlangen om dan teleurgesteld te worden. Is dat niet moeilijk doen?
Het is pas wanneer je het lef hebt om nee te zeggen tegen het verlangen van anderen, dat je hun wérkelijke verwachtingen te horen krijgt. Je ervaring met dit principe leert je vooruit te kijken en je besluit: “Ach, dit is het conflict niet waa­rd. Volgende keer". 
Als kind leer je dat al heel vroeg: 
Wanneer levert zeuren winst op en wanneer alleen maar méér gezeur?
Vragen om meer ruimte is echter niet hetzelfde als zeuren om een ijsje of een nieuwe iPhone. 

Zo lang je jouw persoonlijke groei als luxe blijft zien, 
blijf je in conflict komen met jezelf. 

Je hebt geleerd beleefd te zijn, niet te zeuren en tevreden te zijn met wat je hebt. Maar je beseft heel goed dat dit niet helemaal niet in die categorie valt.

Soms breekt het koord en wil je wild om je heen slaan. Je doet botweg mededelingen ongeacht de consequenties. Zegt nee zonder na te denken. Je 'breekt' plots met alle tradities. Het moet nu maar eens ophouden met al die verwachtingen en dat eenrichtingsverkeer. 
Maar is dat wel zo? En wat levert deze daad jou op? Was er niet een tijd dat de traditie je juist gerustheid gaf? Richting? Zelfvertrouwen en een gevoel van thuis? Als je dat niet eerst erkent, richt je onmiddellijk schade aan, alleen maar om duidelijk te maken dat 'jij gegroeid bent en dit niet meer nodig hebt.' En dan ben jij degene die het feestje verpest. In plaats van anderen uit te nodigen op jouw feestje. 
Al snel sta je alleen. Want je bent plotseling zó negatief!
En heel snel trek jij de conclusie dat je maar beter weer normaal kunt gaan doen. Een slecht feestje is immers minder eenzaam dan geen feestje. 
En jouw feestje, dat kan wachten...

Teruggaan betekent alleen maar dat je besluit om weer minder ruimte in te nemen. Je accepteert je lot en iedereen is gerustgesteld. Men neemt zelfs je tijdelijke depressies voor lief. Als jij maar niet weer het feestje verpest. Maar bij jou blijft het knagen. Want je voelt je 'stuck in the middle'. 
Geen fijne positie.
Het mooie aan het leven is: er is geen weg terug. 
Wanneer je besluit om 'terug te gaan' stop je met groeien. Maar ondertussen groeit er iets anders door. Diep in jou groeit de frustratie, de woede of het verdriet uit tot een dikke laag die jou steeds verder van jezelf verwijdert. En van elke andere betekenisvolle relatie. 
Rigoureus breken met alles en iedereen lijkt nog de enige optie.

De wil om te groeien is een kracht die we niet kunnen ontkennen. Als je dat toch doet handel tegen de natuur in en zul je steeds vaker ervaren dat de ruimte die je krijgt van anderen te klein is. Je word opstandig. Je voelt je opgesloten. Afgesloten van jezelf. Overgewicht, eetstoornissen, insomnia, buikpijn en migraine zijn vaak gevolgen van de beslissing om minder ruimte in te nemen. 

Waarom zou je wachten tot je meer ruimte krijgt 
van anderen?

Wat kun je doen? Wat heb je nodig?

Geduld, rust en de wil om te groeien.
En dat doe je meestal niet in 1 dag, tenzij je kunstmest gebruikt.

De klik maken kost je slechts enkele seconden, 
daarop verder bouwen de rest van je leven.

Kies je momenten dus zorgvuldig en neem de tijd om je omgeving op de hoogte te stellen.
Je hoeft je niet los te breken. Je doet het gewoon anders vanaf nu. Steentje voor steentje, stap voor stap. En als mensen het écht willen weten, dan vertel je het ze gewoon. Zelfs als het nog niet helemaal duidelijk is. Zonder woede, ongeduld of puberale uitspraken. Gewoon omdat je voelt dat het nodig is...Omdat je jezelf graag ziet, met al je gebreken. 

Je zult merken dat wanneer je je verhaal steeds rustig blijft herhalen, het voor jou ook werkelijker wordt. En voor de mensen om je heen. Zij hebben immers de kans gehad om even op adem te komen en kunnen kiezen om je te volgen. Je bént helemaal niet plots gek geworden. Die conclusie wordt enkel getrokken uit zelfverdediging. Omdat niemand je nog kan volgen en jij je besluit al lijkt te hebben genomen. Je lijkt al zo ver weg...Rigoureus met jou breken lijkt de enige weg. 

Het is niet vals, of asociaal, en je bederft geen enkel feestje als je voor je eigen groei kiest.
Maar voor jezelf zorgen betekent dus ook dat je je omgeving moet verzorgen. De mensen om je heen beetje bij beetje vertrouwd maken met de verandering die door maakt.
Omdat jij het goed vind dat zij blijven. Niet omdat zij willen dat jij blijft. 
Soms ontdek je allebei nieuwe manieren om te kunnen groeien en de ander niet langer te belemmeren. Niet samen. Maar los van elkaar. 

De ruimte geven aan groei is een daad van liefde. 

Momenten van crisis kunnen een waardevol moment voor jezelf zijn maar ook voor de relatie die je hebt met anderen. Ze wordt in elk geval minder voorwaardelijk. Met ruimte voor iedereen die in jouw hart wil zijn. Zonder er iets voor terug te willen hebben.



Succes! 
En laat me eens weten wat je ontdekt hebt.

Namaste,

Esther


Volgende week aflevering (17) van Moments of Mindfulness: 
Tip 9: Neem jezelf eens bij de hand alsof je een kind bent.



Lees ook aflevering 16: 10 tips voor meer zelfvertrouwen. 
Of kijk in het blogarchief rechts op deze pagina.


Bron: hahasforhoohas.com/







Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen