MAAK JE KLAAR VOOR DE TOEKOMST: KRACHTIG - GEZOND - GERUST

donderdag 7 januari 2016

MoM (18) - Wat doe je als niets meer helpt?

Ronddobberen in je bootje....

Je kunt alle tips en gedachten gebruiken om een verandering in je leven teweeg te brengen. Maar wat doe je als je alles geprobeerd hebt, maar niets lijkt te helpen? Hoe yoga je kan helpen...
(Deel 1 over wat yoga voor je kan doen)


Als ik terugkijk naar het begin van deze reeks dan ben ik vooral gestart met de gedachte dat je op het yoga-pad terecht bent gekomen omdat je graag iets wil veranderen in je leven. Of het nu gaat om meer rust en stabiliteit in je leven, of je wil flexibeler worden, óf omdat je door je huisarts of kinesiste bent 'doorgestuurd' maakt allemaal niet uit. Bewuster omgaan met de dingen in je leven, meer willen genieten van de kleine dingen, is al aanleiding genoeg om een beetje meer tijd voor jezelf te nemen.

Het begint met een beetje. Het moet passen in je agenda en niet te veel voorbereiding vergen. Dat is wat ik meestal ervaar bij mensen die voor het eerst komen. Na verloop van tijd, en dat is bij iedereen anders, krijgt yoga meer plaats in je leven. Dat moet allemaal op een natuurlijke manier gebeuren en kan nooit gedwongen worden. Maar als het gebeurt, dan zorgt dat voor blijvende veranderingen en een wijsheid die je de rest van je leven bewaart en gebruikt.

Als je nog maar pas bent begonnen, dan klinken deze woorden overdreven. Maar als het zover al is voor jou, dan zul je dit herkennen. Je bent al een beetje verder op je 'spirituele pad', zeg maar. Je ogen zijn een beetje open gegaan. Niet dat je zicht al volledig scherp is, maar jij weet al dat de wereld door jouw blik ingekleurd wordt. Dat ze voor iedereen anders is.

Ieders pad naar 'zuiver zien' begint ergens anders en verloopt langs een andere weg.
Maar wees gerust: als je het pad met een open en eerlijk hart en alert voor datgene wat zich aandient blijft volgen zul je komen waar je moet zijn.


Uiteindelijk leidt elk pad naar dezelfde plek: Thuis. 

Thuis.
Thuis is waar je gerust bent. Altijd. Je thuis voelen in je eigen vel. Een plek die je overal mee naar toe neemt en waar je altijd naar terug kunt keren. Thuiskomen is de vrijheid ervaren. Van binnenuit naar buiten. Ontdekken wat goed voor je is. Wie je écht bent. Thuis is niet afhankelijk van het wel of niet hebben van familie, of zelfs van een echt huis.
Reizen is niet meer nodig als je thuis bent. Je bent er al.
En als je toch op reis gaat, ben je altijd thuis.

Het kan zijn dat je vindt dat je er al bent. Je bent al behoorlijk relaxed, of 'zen' zoals moderne mensen dat tegenwoordig noemen. Je hebt een prima leven, vol goede vrienden, kinderen, geld, een fijn huis, een partner. Je hebt tijd voor jezelf en je gaat regelmatig op vakantie...
Ik wil je geen depressie aanpraten maar de kans is groot dat je er toch nog niet bent.
Zo lang als je namelijk nog dagelijks frustratie, irritatie, ontevredenheid, eenzaamheid, onrust, onzekerheid en alle afgeleiden van deze 'ongelukkige' toestanden in jezelf voelt, is er nog werk te doen. Toegeven aan jezelf dat dit het geval is, is het begin. Het is alsof je een sluier van je ogen trekt om eens goed te kunnen kijken. Zonder angst of terughoudendheid, zonder anders te willen...
kijken naar wat er is, zoals het is. En daar begint en eindigt elke yogales mee. En als je wat verder bent pas je dit ook toe in je dagdagelijks leven. Want dat is uiteindelijk toch de bedoeling. We leven immers niet op onze matjes.

Op de weg naar 'thuis' ervaar je soms een glimps van die plek.
Enorme rust, een waanzinnige stilte ergens diep van binnen, vrede in en met jezelf.
Als je eerlijk bent voel je echter veel vaker het tegenovergestelde. Vooral wanneer je juist zo'n zalig moment onverwacht bereikt. Je wil je er graag in nestelen, er nog wat langer blijven. Maar zodra je beseft dat het er is en dat dit de reden is waarom je op je matje ligt...poef! Is het weg! Het lijkt haast ongrijpbaar. Het lijkt ook wel alsof het er voor jou niet mag zijn. Jij bent het vast niet waard. Of je doet iets fout waardoor je het nog niet waard bent... Daar moet je maar eens aan werken besluit je dan. Jij weet toch wat goed voor je is? Soms ontdek je dan dat je hoofd nog voller zit dan je al dacht, verwachtte of hoopte. Teleurstelling volgt onmiddellijk. Herkenbaar?

Tijdens de wekelijkse yogalessen kun je dit ook ervaren. Je komt een uurtje in de week ontspannen en daar lig je dan plots tussen al die andere cursisten...en met tranen in je ogen. Verdriet. Teleurstelling. En de docent lijkt je wel te vertellen dat je het allemaal niet goed doet, en ze blijft je hoofd ook maar volstoppen met nóg meer armen en benen en verhalen over rust en onrust in de geest. Pffffff....Je durft bijna niet meer te bewegen. Je was beter thuis gebleven! Ergernis.
Je beseft niet meteen dat op dit moment je blik op de wereld wordt gekleurd door je emoties. Je moet weg, en wel onmiddellijk!
Maar, waar ga je naar toe? Wat ga je doen?

Dit is een zeer belangrijke vraag.
Waar vlucht jij naar toe als het te lastig wordt en je het antwoord niet meteen kunt geven?

Verschuil je je achter een grote glimlach? Word je boos op een ander? Maak je het kleiner?
Eet of drink je het weg? Grote poets? Mat je jezelf af in de sportschool of het bos? Of knipper je een keer met je ogen en besluit je dat het er gewoon helemaal niet wás. (Kinderen doen dit soms ook, en het werkt zeer doeltreffend. We weten dat het een truc is en dat het werk gewoon blijft liggen.

Geef niet op! Dit is een zeer waardevol moment om te beleven. 

Dit is hét moment om te kijken naar wat er gebeurt. Naar wat er nu is. Dat klinkt zó simpel dat het misschien wel onmiddellijk irritatie bij je oproept. Des te meer reden om er iets mee te doen zou ik zeggen.

Er zijn momenten dat je niet verder komt dan te constateren dat je je onrustig, eenzaam, verdrietig, of klein voelt. Onderzoeken wat er is brengt je niet verder.

Wat is er aan de hand?
Je merkt dat je met je gedachten in cirkeltjes aan het draaien bent en dat je niet verder komt.
Je wordt moe en je merkt dat het er niet beter op wordt.

Vicieuze cirkel
Onze emoties ontstaan vanuit ons denken. Je geest reageert op die emoties met nieuwe gedachten. Meestal negatieve gedachten, met de bijbehorende emoties, die op hun beurt weer nieuwe gedachten oproepen. En zo verder. De perfecte beschrijving van een vicieuze cirkel.

Het is niet moeilijk om je eigen gedachten te geloven. Het is moeilijk om dat niet te doen!

YOU WANT TO GET OUT!

Wat moet je doen?
Als niets helpt en je belandt in de vicieuze cirkel van gedachten kun je maar één ding doen:
stoppen, je gedachten even aan de kant zetten en dobberen...

"Als ik niet verder kom, dan dobber ik maar wat rond in mijn bootje van ongeluk."

Denk er eens over na wat dat voor jou betekent...


Succes! :)

Namaste,

Esther


Volgende keer aflevering (19) van Moments of Mindfulness:  
De onvermijdelijke doorbraak...


Lees ook aflevering 18: 
Of kijk in het blogarchief rechts op deze pagina.

Zit je middenin een dip? Lees dan eens deze mooie tekst. Herkenbaar als je in een moeilijke fase van je leven zit.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen