MAAK JE KLAAR VOOR DE TOEKOMST: KRACHTIG - GEZOND - GERUST

donderdag 7 maart 2019


MoM(26)
Ik durf!
Yoga oefeningen... Je kunt je niet voorstellen dat het iets oplost. Door ze elke dag in het klein toe te passen groeit je geluksgevoel echter ongemerkt. Wie kan daar nu iets op tegen hebben?
(Deel 5, Mindfulness oefeningen voor iedere dag)
"Dat kan ik echt niet!", riep ik toen ik hoorde wat de bedoeling was. Zonder aarzeling. Ik wist het zeker.
Ik ging nog een stapje verder: " Dit is toch onmogelijk!".
Oei. Foutje.
Wie sprak daar? Was het mijn bange ik, die, gebaseerd op eerdere ervaringen en die allemaal op één hoop gegooid, tot een overtuiging geworden waren?

Het was een paar jaar geleden nog maar. Workshop Freediving. Vrijduiken is een soort Yoga onderwater. Ik bevond me tussen mensen die allemaal liever onder dan bovenwater willen zijn en deed m'n best excuses te verzinnen om de uitdaging uit de weg te gaan.
Niks voor mij, onderwater zijn. Duiken is geen probleem, maar minuten lang zonder lucht? Zelfs boven water, veilig op m'n matje, betrapte ik mezelf er al eens op dat ik het moeilijk vond om zonder lucht te zijn. En dat was nu precies wat ze me wilden laten doen: UITademen en onder water blijven!

Was dat niet slecht voor iemand met hartritme-stoornissen? Ook al had ik daar al lang geen last meer van; wat als ik er hiermee eentje zou opwekken?

Uiteindelijk besloot ik om de aanwijzingen van de leraar te volgen en vol mee te doen. Het zou toch allemaal anders zijn dan ik nu op het droge kon bedenken. Ook dat was een ervaring die ik al vaak had gehad. 10 Minuten en wat ademhalingsoefeningen later heb ik met de longen leeg twee volle minuten ontspannen gedobberd met mijn hoofd onder water.

Het onderwater zijn en niet aan zuurstof kunnen wekt nog altijd angst op en zelfs op mijn matje voel ik nog steeds de lichte paniek ergens ver weg op de achtergrond. Maar ik heb de manier gevonden om eromheen te werken: ik zet mijn hoofd even uit en laat het aan mijn lichaam over.
Het is als met een koude douche. Als je de eerste koude stralen op je voeten voelt denk je "Oh nee, dat ga ik straks op mijn buik niet redden". Je zet je schrap en houd je adem een beetje in. En dat is net niet wat je moet doen. Als je goed en stevig ritmisch uitademt door de mond kun je pijn en koude beter opvangen. En na de impact verdwijnt deze al snel. Een koude straal lijkt zelfs warm te worden. Na een paar tellen al! De huid wordt gevoelloos voor de prikkel en de warmte wordt als het ware opgesloten en behouden in je lichaam. Wonderlijk fenomeen.
Op je weg naar de rest van het lichaam ervaar je telkens die prikkel en op sommige plaatsen heb je vaak dezelfde reactie opnieuw. Als je beseft dat je dit doet met je gedachten kun je jezelf rustiger maken door stevig uit te ademen door de mond en te observeren wat er gebeurt.
Laat maar komen. Ik durf het wel. Ik kan het. Ik doe het al!

En voor je het weet sta je onder een koude douche en voelt het als een heerlijke waterval waar je als herboren uit tevoorschijn komt. En elke keer weer. Het effect op je immuunsysteem is aanzienlijk, dat is inmiddels bewezen. Maar ook nieuwsgierigheid en lef zijn aangewakkerd. En dat is een goed ding als het gaat om je lekker in je vel voelen.

De belangrijkste ontdekking voor mij was, dat je wanneer je je hoofd (geest, gedachten) even uitschakelt en je deze ademhaling gebruikt, het eigenlijk vanzelf gaat. En iedere keer een beetje gemakkelijker. Doe het gewoon, zonder met jezelf te onderhandelen. Stap erin en voel maar wat er gebeurt.
Vooral dat laatste is erg belangrijk. We denken dat wanneer we gewoon doen het niet bewust genoeg is. Maar wat wij bewust noemen is helemaal niet zo. We gebruiken ons hoofd te vaak en te veel en denken dan bewust aanwezig te zijn. We oordelen vanaf het moment dat we de uitdaging aangereikt krijgen. Als we het dan vaak toch 'een kans geven' zetten we ons feitelijk schrap voor wat komen gaat. Als het meevalt zijn we kort opgelucht en kunnen we lachen. We zijn goed weggekomen denken we dan. Als het tegenvalt hebben we bewezen dat we het beter niet hadden kunnen doen. In beide gevallen hebben we gelijk, maar wat hebben we eraan?
Waarevolle kennis en creativiteit kunnen we niet opdoen als we onze geest niet uitzetten. Onze geest herkent enkel wat het al kent. Nieuwe paden worden enkel gevonden door los te laten wat je al denkt te weten. De geest is niet in staat om onbekend terrein te bedenken. Om te groeien moet je dus werken met iets anders. Maar om te herkennen hoe het komt dat je groeit en dat er sprake is van groei, moet je je hersenen erbij laten zijn om te registreren wat er gebeurt. Alle angsten, oordelen en andere emotionele zaken zijn niet van belang.

Voorbeeld: Stel, je bent 40plusser en je hebt al meer dan 10 jaar last van chronische vermoeidheid. Niet zo maar een beetje moe dus, nee, je moet overdag regelmatig een tukje doen om door de dag heen te geraken. Na een hartoperatie, 9 pillen per dag en een miljoen klachten bovenop de vermoeidheid die hardnekkig gebleven is, laat je je nog maar weer eens testen. Er moet toch iets zijn dat je er aan kunt doen? Dit is geen leven.
Van de specialist krijg je te horen dat je slaap ernstig verstoord is. Oorzaak onbekend. Tekort aan slaap en rust is funest voor je hele systeem. Het heeft gevolgen voor je hart (al gemerkt), voor je creativiteit (je wil nog wel maar het komt er niet meer uit) en voor je emotionele stabiliteit (waarom overkomt mij dit?). Dat heeft vervolgens effect op je relaties, je werk, je familie, je hele leven.
Wanneer je een chronische klacht hebt en de oorzaak is niet duidelijk, krijg je medicijnen om de ergste symptomen te bestrijden. Slaaptabletten dus. Maar de volgende dag kun je bijna niet rechtop lopen, en je collega's kijken je aan alsof je dronken bent. Dit is geen leven.

Nu kun je 2 dingen doen: je kop in het zand blijven steken of je levensstijl veranderen.
Wat mij betreft is de keuze duidelijk. Maar veel mensen laten het erbij en leggen zich neer bij 'geen leven'. (Kun jij bedenken waarom? Daar gaat de volgende MoM over)

Yoga verandert je levensstijl naar een gezonde manier van leven, maar dat gebeurt langzaam. Yoga is geen kroket die je uit de muur trekt (Nederland is er beroemd om!). Yoga is als een goed eten op tafel zetten: het begint bij de juiste groenten verbouwen (als je een tuintje kunt maken), de boodschappen in de juiste winkel halen, de juiste dingen kopen, en de tijd nemen om het zelf maken en op te eten...en daar plezier in krijgen. Dat gebeurt niet in 1 nacht, maar je werd ook niet ziek in 1 nacht. Je lichaam heeft een stem. Leer ernaar te luisteren en alles waar jij nu last van hebt, lost op in zichzelf.


Oefening: 
Adem in, Adem uit. Probeer de pauzes tussen elke in en uitademing bewust te ervaren. In je pogingen wordt je adem rustiger en gelijkmatiger. Oefen dat elke dag, kort, en zo vaak als je kunt.




Succes!

Namaste :)

Esther

Volgende keer:  Oefening 6




Geen opmerkingen:

Een reactie posten