'Je hebt maar 6 seconden, wat doe je?'

Bijgewerkt op: 1 jan.

Hoe je niet kunt zien wat je niet kunt zien en wat de gevolgen daarvan zijn.


De personen hieronder hebben allemaal een verhaal. Aan hun gezichten kun je dat niet zien. Maar als ik zeg dat ze allemaal iets naars hebben meegemaakt , verandert de bril waarmee je kijkt en 'zie je' als het ware hun verhaal.

Wij kijken, luisteren en voelen intentioneel, vanuit onze eigen specifieke lens op de wereld. Alles om ons heen heeft of krijgt zo betekenis. En wat voor ons géén betekenis heeft, valt ons ook niet op. Het is een van de redenen waarom we het zo moeilijk vinden om onszelf te veranderen.

We kunnen alleen maar zien wat we kunnen zien.

Al het andere valt buiten ons perspectief.

En daar hebben we last van.


Om je leven een nieuwe richting te geven moet je je eerst bewust worden van datgene wat je niet ziet. Je perspectief vergroten. Een shift in je denken maken. Dat kan veel tijd kosten, maar het kan ook in een milliseconde gebeuren. Elk moment vanaf NU.


6 seconden

Tussen beslissen en weten zit ongeveer 6 seconden. In die 6 seconden bevind je je in een diepere, onderbewuste laag van je brein. Heel simpel voorbeeld: je ziet koekjes op een schaaltje liggen. Er is een impuls om een koekje te pakken, en voor je het weet heb je het in je mond. De weg van de eerste impuls tot aan de actie verloopt razendsnel. Het kan zijn dat je beseft dat je het doet en dat je het beter niet kunt doen, maar de impuls in jou is groter dan de redenering (die bovendien saai is!). Het patroon is zó sterk dat je je denken even aan de kant schuift. Alles om dat koekje in je mond te krijgen!

Ook omgekeerd werkt dat. Als je op je eten gaat letten bijvoorbeeld. Diëten heet dat (nooit doen trouwens!). Je houdt het vol (op wilskracht) of je houdt het niet vol (gebrek aan motivatie). Volhouden is niet leuk en geeft stress. Je nieuwe gezonde vorm is fijn, maar de euforie is van korte duur; je went nu eenmaal snel aan je nieuwe vorm en voor je het weet zitten de kilo's er weer aan. Om af te vallen moet je dus niet gaan diëten, want dat maakt het patroon alleen nog maar sterker! En elke keer als je het weer probeert heb je meer wilskracht en motivatie nodig. Dat allemaal op basis van 6 seconden? Inderdaad, en dat komt omdat je het niet ziet. De snelheid, de herhaling. Je bent als het ware gehypnotiseerd door je eigen brein.


Wanneer je echt iets wil veranderen in je leven, moet het onderliggende patroon, waar je mee vergroeid bent, veranderen. Maar eerst moet je je bewust worden van wat je telkens doet. En dat kan enkel in het moment zelf.



Wat doet trauma ermee?

Trauma vernauwt je perspectief en de capaciteit om meer te zien dan je ziet. Je hebt dan iemand anders nodig om het bij jezelf te kunnen ontdekken. Maar vaak vind je het moeilijk om hulp te vragen, je denkt dat je het wel alleen kunt, óf je bent bang voor het oordeel. Dat is bijvoorbeeld een veel voorkomend 'verborgen gezicht van trauma'. Het is ook niet niks om samen met iemand anders naar je eigen verhaal te kijken. Of je weet niet bij wie je moet zijn, omdat je interne kompas is verstoord en je weet niet wie je kunt vertrouwen. Ook dat kan een verborgen gezicht van trauma zijn. Als je dat beseft moet je eerst je kompas repareren. Daar zijn bijvoorbeeld eenvoudige, maar zeer krachtige oefeningen voor.


Wanneer je de verborgen gezichten van trauma herkent, kom je erachter waarom je doet zoals je doet, en kun je er zelf iets aan doen.

Wanneer je je teveel richt op (het elimineren van) je probleem, dan zal de situatie juist eerder in stand blijven of zelfs verergeren.


#questionfortoday #vraagvandeweek #MomentofMindfulness

Stel jezelf eens de volgende vraag: Wat doe jij als je stress ervaart?

Wat gebeurt er vlak daarvóór? Wat voel je? Wat denk je? Ben je daar oké mee? Of wil je het graag veranderen?

Ik hoor graag iets van je.



Voel je je aangesproken? Neem dan es contact met me op.

De makkelijkste manier is via het Dharmahart Café, waar we samen aan de slag gaan met thema's die lastig kunnen zijn als er een trauma spoor op zit.

Meedoen aan het volgende Dharmahart Café? Schrijf je in door hier op de gele knop te drukken:


Liefs,




Esther werkt vanuit haar eigen ervaring met complex jeugd trauma. Eeuwige student, gepassioneerd lesgever en therapeut, steeds op zoek naar nieuwe manieren om zoveel mogelijk mensen te informeren:

over trauma en dat het je leven niet hoeft te bepalen. Dat het lichter wordt als je uit de greep van je verhaal komt. Ze laat je graag zien hoe. Esther is de bedenker van Dharmahart Café, interactieve online workshops via Zoom. We bekijken samen grote thema's uit jouw leven, zodat we wijzer worden en betere keuzes voor onszelf maken. Voor meer info ga je naar www.dharmahart.com of schrijf je in via de link hieronder:



Als eerste elke nieuwe blog van Esther in je mailbox? Schrijf je hieronder in!  ⤵️