Zo bevrijd ik de wereld, mens voor mens.

Bijgewerkt op: 3 apr.

Te beginnen bij mezelf.



In mijn laatste blog schreef ik over triggers en de gevolgen ervan. Als je geen last meer hebt van triggers, ben je vrij. Dat dacht ik altijd. Maar triggers zullen er altijd zijn. Je kunt alleen leren hoe je daar het beste mee om kunt gaan. Dan bevrijdje jezelf van de last die je ervan hebt.


Ik vat even kort samen wat er vorige week gebeurde:

Ik voelde me super goed als ik ’s ochtends aanschoof bij een wekelijkse groepspractice via Zoom. Terwijl de sombere gezichten in beeld kwamen, overviel me een naar gevoel. Het gebeurde heel onverwacht, maar ik was me bewust van mijn gedachten in het moment: “Oei, het lijkt hier wel een begrafenis!”

En meteen daarna: “Wat als dit besmettelijk is?” Ik zat er niet op te wachten om mijn goede gevoel te laten verpesten. Aan het eind van de sessie stortte ik mijn blijdschap en liefde over de groep uit, in de hoop dat ik besmettelijker zou zijn.


Klinkt misschien grappig, maar niet alle aanwezigen konden het appreciëren. Een week later, tijdens de oefensessie met diezelfde groep, liet een van hen weten dat mijn overdracht van liefde als grensoverschrijdend was ervaren. Er vielen lelijke woorden zoals ‘braken’ en ‘ongeremd’. De energie van woede en verdriet die mijn richting uitgestuurd werd, was overduidelijk en genoeg om mij onmiddellijk emotioneel te krijgen.

Ik herinner me nog dat ik in dat moment een scheiding in mezelf voelde: een deel van mij was boos, een ander deel wilde wegkruipen, en weer een ander deel in mij wilde dit juist wél meemaken en zien wat er zou gebeuren als ik aandachtig en aanwezig zou blijven. Dat laatste deel was de observator in mij, die geleerd heeft om niet meteen te reageren en een neutraal standpunt in te nemen.

Ik was aandachtig voor mijn emoties, het verhaal dat ik maakte, de sensaties in m’n lichaam, en natuurlijk wat ik van de ander kon opvangen en verwerken. En dat allemaal in het moment zelf. Het besluit om alles wat mij daarin persoonlijk zou raken even te parkeren voor later, is essentieel om deze oefening succesvol te kunnen volbrengen.


Ik had 2 triggers bewust waargenomen: het zien van de sombere gezichten en een week later de vuile woorden die gebruikt werden om mijn gedrag te beschrijven. Het verhaal dat ik maakte: “Ik ben altijd te veel.” Een heel diep trauma spoor dat nog niet helemaal geheeld is. Inmiddels word ik er niet meer door bevangen, omdat ik het voel aankomen. Ik herken het gevoel in mijn lijf, én omdat ik het hardop uitspreek terwijl het gebeurt verzacht er meestal meteen iets in mij. Mijn denkende brein raakt niet bedwelmd door paniek. Ik kan mezelf kalmeren en durf van daaruit de ruimte naar onbekend terrein op te zoeken.

Een yogische oefening. Je rekt en je strekt totdat je op onverkend terrein komt. Daar neem je een observerende houding aan om te zien wat er gebeurt. Van daaruit vertrek je.


Jaren lang oefende ik in het maken van ruimte en het afstand nemen tot alles wat ik kon observeren. Ik héb emoties, maar ik ben ze niet. Ik héb pijn, maar ik ben niet mijn pijn. Ik neem sensaties in mijn lichaam waar, maar ik ben ze niet. Ik ben ook niet mijn lichaam, want dat kan ik waarnemen. Ik ben niet mijn gedachten, enzoverder. Het was voor mij nieuw om pijn te kunnen voelen en tegelijkertijd te observeren. In plaats van de pijn van buitenaf te bezien als een belager en bezetter van mijn lijf.

De scheiding tussen mijzelf en wat ik kon observeren was het begin van een prachtig pad dat mij bevrijdde van de ondergang.

Je kunt daar helemaal intellectueel op doorgaan, maar uiteindelijk bracht het mij bij de praktische vraag: Wat moet ik doen met wat ik voel? Hoe beter ik erin werd, hoe meer het voelde als wegduwen. Alsof het er niet mocht zijn. Tenminste, als ik volleerd yogi was. Alsof een yogi niet meer voelde! Integendeel. Je wordt over het algemeen juist sensitiever wanneer je regelmatig yoga beoefend. Wat je voelt, dat ben je niet. Dat helpt om er met afstand naar te kijken. Maar het is ook de bedoeling om op het niveau van de sensatie te ontdekken wat het je te vertellen heeft. Als je bereid bent om te luisteren is het heel duidelijk wat je moet doen. En dat is niet: negeren!


Het is heel simpel. Als het steeds terug blijft komen, dan klopt er iets niet.

Als je iets moet houden, en het kost meer kracht om het te houden dan de energie die je ervan krijgt, ben je tegennatuurlijk bezig.


Energie moet stromen, bewegen, door je heen gaan. Je kan het niet bij je houden, en je kan het niet wegduwen. 


Voor jezelf zorgen betekent dat je het gevoel herkent, erkent en bekijkt zonder er iets mee te doen. In het moment. Je houdt het bij je, zonder dat er lekkages optreden, en ondertussen kijk je naar de ruimte die eromheen zit. Dat is voor mij yoga, en dat kun je beleven op de mat, maar ook aan de keukentafel en bij de bakker. Doen we deze oefening niet, dan ‘houden’ we onszelf. Wanneer de druk toeneemt en onze capaciteit onvoldoende is, lekt er op een bepaald moment iets door de barrière heen. Denk aan verwijten, gemopper, ruzie, slachtoffergedrag, de rommel om je heen niet kunnen verdragen etc. Wanneer we het op wilskracht doen, dan kan de bom barsten wanneer we het echt niet meer kunnen houden. Meestal gebeurt dat op momenten en plaatsen waar we dat niet willen (in het openbare leven, of met Kerst bijvoorbeeld).

In beide gevallen word je er niet blijer van. Schuldgevoel, schaamte, nog meer verwijten zijn de strategie om ermee om te gaan.


Je eigen gevoel kleiner maken en verpakken in aanvaardbare redenen is op termijn ziekmakend. 
Je gevoel steeds lading geven door je aan het verhaal vast te houden is ook ongezond.

Wat moet je er dan mee?

Eigenlijk heb ik het hierboven al beschreven. Wanneer je kennis hebt van je emoties, hoef je niets kleiner te maken en kan de energie vrij stromen. Je maakt ruimte voor wat jij voelt. Het stuk dat pijn voelt is het kwetsbare stuk dat al meerdere malen gekwetst is geweest. Het zit zowel in de ander als in jezelf. Deze stukken moeten de ruimte krijgen en gezien en gehoord worden. En dan kan de pijn als energie stromen. Om dit te kunnen doen moet je niet alleen mentaal begrijpen hoe het werkt, je moet er ook mee oefenen. Stapje-voor-stapje. Dagelijks word je verleid om te reageren op prikkels, dagelijks kun je persoonlijk nemen wat een ander zegt of doet. Weten hoe we daarmee omgaan bevrijdt ons van onze eigen pijn en de pijn die we doorgeven. Dat samen beleven maakt ons gelukkig. Want wat we allemaal zonder uitzondering het liefst van alles willen is gehoord en gezien worden, zoals we zijn.


Wil je ervaren hoe dat moet?

Dan is het belangrijk dat je eerst een paar basisconcepten leert kennen, zoals: wat is eigenlijk het verschil tussen emoties, voelen en sensaties? Eerst leren wat ze voor jou betekenen en hoe het bij jou werkt en waardoor ze gevoed of gedempt worden. Pas dan ga je oefenen om het zo goed mogelijk toe te passen, en kom je obstakels tegen. En nog veel later ga je ze beoefenen in relatie tot anderen.

Weten is niet voldoende. Oefenen essentieel.

Wil je nog een mooie motivator horen? Hier komt-ie:


Woede, verdriet, pijn, angst kunnen getransformeerd worden in liefde en blijdschap. En dát geven we graag door aan een ander.

Ben je ook geïnteresseerd om de wereld een beetje mooier en liefdevoller te maken? Begrijp je dat het bij jou begint? Neem dan geheel vrijblijvend contact met me op. Stuur me een mailtje via deze website, of reageer via de community. Óf kijk naar mijn aanbod hieronder, als je direct wil profiteren van de weg waar ik je graag op meeneem.



Ik zie je graag!




Esther werkt vanuit haar eigen ervaring met complex jeugd trauma. Eeuwige student, gepassioneerd lesgever en therapeut, steeds op zoek naar nieuwe manieren om zoveel mogelijk mensen op een zo aangenaam mogelijke manier te informeren over hoe je je emoties de baas kunt zijn, over dat stemmetje in je hoofd en dat ene wat je hart vervult. Esther is de bedenker van Dharmahart Café, een maandelijkse interactieve workshop via Zoom, waar zij haar persoonlijke ervaringen én kennis deelt vanuit haar eigen keuken. Nieuwe inzichten ontstaan wanneer je ontspannen bent. Word lid van de Dharmahart Trauma community en kom naar het volgende café





🔥 Meteen aan de slag? Leren hoe je een nieuw leven creëert? Niet meer in het verleden blijven hangen? Herkennen wat jou nu tegenhoudt? Doe dan met me mee en schrijf je in voor de cursus: Lanceer jezelf. In 4 weken leer je de basisprincipes zodat je de shift kan gaan maken.

🧡 Of vraag je gratis adviesgesprek aan als je niet weet waar je moet beginnen, maar wel voelt dat het nu tijd is. Helemaal vrijblijvend, en ik garandeer je nieuwe inzichten over jezelf.



Als eerste elke nieuwe blog van Esther in je mailbox? Schrijf je hieronder in!  ⤵️